Het Park de Kotten heeft 220 appartementen verscholen in de aanwezige boomgroepen. De naam “kotten” of kot heeft dezelfde betekenis als het woord “kate”. Volgens het markerecht, dat in de 18e eeuw in Oost-Nederland gold, was een “ kate “, de armste, zelfstandige boerenplaats met stemrecht.','Aanvankelijk was het gebied in de 19e eeuw een wildernis van veelal zompige weiden, doorkruist met talloze en stroompjes.

Het was een verlaten, eenzame en armoedige streek. Het is aan de textielfabrikanten te danken, dat het gebied zo aantrekkelijk en afwisselend is geworden. Zij hebben het land ontgonnen en afgewaterd. De weilanden werden afgezoomd met hakhout, dat midden 19e eeuw een vorm van bos-exploitatie was. De stobbe werd met betrekkelijk korte tussenpozen gekapt en het hout werd gebruikt als brandhout en boerengerief.

Later eind 19e eeuw werd het houtschors gebruikt voor de bereiding van looistoffen. Toen het hakhout en zwaardere soorten hout door de introductie van steenkool en petroleum hun betekenis verloren, zochten de boseigenaren naar wegen hun grondgebied rendabeler te maken. Het hakhout werd vervangen door opgaand naaldbos met grove den, douglasspar en lariks. In het park ziet u daarvan de nodige voorbeelden. In het genoemde boekje treft u een uitvoerige beschrijving van het bomenbestand aan.

Het buitengoed “Den Kotten” werd vermoedelijk in de 18e eeuw gesticht door Otmar ten Cate, burgemeester van Enschede, later maire van Lonneker en vrederechter van